Mačka na usijanom limenom krovu
grb

facebook logo  instagram logo  youtube logo  ЋИР / ENG

O DELU

“Mačka na usijanom limenom krovu”, komad jednog od najuticajnijih američkih dramatičara XX veka, treći put je na sceni BDP-a. Premijerno je prikazna 1955. godine u Njujorku u Morosko teatru na Brodveju, u režiji Elije Kazana i nagrađena Pulicerovom nagradom. Iste godine izvedena je i na sceni Beogradskog dramskog pozorišta – kultnu predstavu režirao je Minja Dedić, a lik i pojava Megi – u tumačenju Olivere Marković izazvali su oduševljenje i kontroverze. Trideset i pet godina kasnije, na našoj sceni iznova su je, u rediteljskoj verziji Ljiljane Todorović, dočarali Snežana Bogdanović i Žarko Laušević.

Tenesi Vilijams bavio se svojim omiljenim temama kao što su patrijarhalna (rasistička, homofobna, mizogina) južnjačka kultura, licemerje, alkoholizam i homoseksualnost, te nerazumevanje među generacijama (roditelji – deca), ali i supružnika. To je priča o životnim prekretnicama i bolnim zamkama ljubavi. Način na koji Vilijems otkriva ove motive, Hauard Stajn je nazvao “neudobnim pozorištem”, pošto bez zadrški i ograda, otvoreno razotkriva najtananije ljudske teskobe i emocije – ogoljuje tabu teme.

O PISCU

Tomas Lanir Vilijams III (1911 - 1983), alijas Tenesi Vilijams, bio je jedan od najznačajnijih dramskih pisaca dvadesetog veka. Ime „Tenesi“ su mu nadenule kolege na koledžu inspirisane njegovim južnjačkim akcentom i činjenicom da mu je otac bio poreklom iz Tenesija. Osvojio je dve Pulicerove nagrade za dramu: za „Tramvaj zvani želja“ 1948. i za „Mačku na usijanom limenom krovu“ 1955. Pored toga, njegove drame „Staklena menažerija“ (1945) i „Noć iguane“ (1961) osvojile su Nagradu Njujorškog udruženja dramskih kritičara. „Tetovirana ruža“ (koju je posvetio svom ljubavniku, Frenku Marlouu) je 1952. osvojila nagradu Toni za najbolji pozorišni komad. Većinu njegovih komada (uz pomenute i “Noć iguane”, “Iznenada prošlog leta, “Slatka ptica mladosti) u Holivudu su režirali najznačajniji reditelji toga doba, a u njima blistale najveće zvezde – Marlon Brando, Vivijen Li, Elizabet Tejlor, Pol Njumen… To mu je donelo svetsku popularnost. Izvršio je i veliki uticaj na kasnije generacije dramatičara kao što su Suzan Lori Parks, Toni Kušner, Dejvid Memet i Džon Voters.

Vilijems, između ostalog, u svojim komadima u potpunosti je promenio do tada važeće odnose muških i ženskih likova i njihovih osobina. Muškarci nisu više samo lovci i zlostavljači, već i ulovljeni i zlostavljani. Oni postaju slabiji od svojih supruga, majki i drugih žena, a u isto vreme njihov preporod moguć je samo uz podsticaj žena. I muški i ženski likovi kod Vilijamsa su istovremeno i heroji i antiheroji, muževni i ženstveni, mučenici i uzvišeni, spaseni i nespaseni, aktivni i neaktivni, muškobanjasti i uškopljeni, sa i bez roditeljske ljubavi, vernici i nevernici (Aleksandra Žeželj).

Vilijems je bio jedan od najzastupljenijih pisaca na sceni Beogradskog dramskog pozorišta, tokom „zlatnog doba“ pedesetih godina prošlog veka. Izvedeno je čak pet njegovih drama („Mačka na usijanom limenom krovu“, „Staklena menažerija“, „Slatka ptica mladosti“, „Ova kuća sklona padu“, „Silazak orfeja“) i neki od naslova spadaju u najuspešnije produkcije naše Kuće.

O REDITELjU

Nataša Poplavska rođena je 15. maja 1971 godine u Skoplju. Potiče iz mešane rusko-makedonske porodice. Novinarstvo i balet, kojima su se njeni roditelji bavili, uticalo je da, od malena, bude okrenuta teatru, umetničkoj igri, muzici, likovnoj umetnosti, dizajnu i književnosti. Svoje univerzitetske dane započinje na Filološkom fakultetu (Katedra svetske književnosti) u Skoplju, da bi 1995. upisala pozorišnu režiju, koju završava 1999. na Fakultetu dramskih umetnosti kod profesora Slobodana Unkovskog. Postdiplomske studije iz oblasti marketinga i menadžmenta u teatru završila je na britanskom Univerzitetu Šefild u Solunu, Grčka.

Nataša Poplavska spada među najzanimljivije savremene, makedonske pozorišne stvaraoce, a među naslovima koje je inscenirala u poslednjih 20 godina, izdvajaju se postavka mjuzikla “Čikago” Boba Fosija i Freda Eba, "Mama mia" Beni Andersona i Bjorna Ulveusa po tekstu Ketrin Džonson, “Figurae veneris historiae” i “Bahanalije” Gorana Stefanovskog, Aristofanova "Lizistrata", Šekspirov "Mletački trgovac", "Bure baruta" Dukovskog. Osnovala je 2000. godine udruženje umetnika ART MEDIA koje je tokom godina preraslo u Centar za razvoj umetnosti i kulturne razmene. Angažuje se i kroz edukativni rad sa mladim teatarskim stvaraocima. Poplavska je izuzetan internacionalni uspeh postigla i postavkom baleta „14 sati“ sa koreografom Igorom Kirovim (MOB, Skoplje, 2014), sa kojom su se predstavili beogradskoj publici na sceni Narodnog pozorista. Tokom 2018. godine uradila je i balet "Libertango" na muziku Astora Pjacole sa italijanskom koreografkinjom Sabrinom Bosko.

Njen rediteljski rukopis zasnovan je na principima „totalnog teatra“, koji spaja elemente muzičke, plesne, dramske i vizuelne umetnosti. Posvećena je razvoju teatarskih formi poput mjuzikla i kabarea na mekedonskoj pozorišnoj sceni. Dobitnik je brojnih priznanja na domaćim i međunarodnim pozorišnim festivalima.

Ovo je druga saradnja Poplavske sa Beogradskim dramskim pozorištem (“Zojkin stan”, Mihail Bulgakov, 2017).

Vreme trajanja:

Premijera: 14.06.2019.

PISAC
Tenesi Vilijams


PREVOD
Borislav Todorović


REŽIJA I IZBOR MUZIKE
Nataša Poplavska


SCENA I DIZAJN
Emil Petro


KOSTIMOGRAF
Ina Jadranski


KOREOGRAF
Maja Mitić


SCENSKI GOVOR
Dr Ljiljana Mrkić Popović


ORGANIZATOR
Ivana Jovović


VOĐA PROJEKTA
Srđan Obrenović


INSPICIJENT
Olivera Milosavljević


SUFLER
Marija Stojić


FOTOGRAFIJE
Emil Petro


LICA

Margaret - Megi
Marina Ćosić

Brik
Stefan Radonjić

Big Dedi Polit
Slobodan Ćustić

Big Mama Polit
Danica Maksimović

Guper
Milorad Damjanović

Me, Guperova žena
Milica Milša

Doktor Bo
Milan Čučilović

Časna sestra
Ivana Panzalović

Batler
Andrija Janković

Pijanistkinja
Nevena Pejčić

Deca
Nina Stojković, Una Petrović, Mia Petrović, Uroš Božović, Marko Kostadinović


PRODUKCIJA
BDP